سفارش تبلیغ
صبا ویژن
 
ارزش نعمتها تنها از سنجش با ضدّشان شناخته می شود . [امام علی علیه السلام]
 
امروز: یکشنبه 99 اسفند 17

 وقتی به خانه رسیدم ، نزدیک ظهر بود بی مجال استراحتی . پس از  ناهار می بایست به گناوه می رفتیم . رفتیم . با همسرم و دخترم غزل . عصری در کنار آرامگاه ایرج شمسی زاده . سخنرانی ، شعر و نقل خاطرات . خورشید فقیه ، دکتر رضا معتمد ، دکتر حسین جلال پور ، فرج الله کمالی و .... که سخن گفتند و شعر خواندند .  جمع زیادی از دوست داران ایرج بودند . حسین عسکری ، حسین قشقایی ، مرتضی زند پور ، جواد نگهبان ، علی طوسی ، مهدی جانبخشان ، عیسی عباس زاده و ....

پس از خداحافظی با خانواده ی زنده یاد شمسی زاده ، شب ابتدا به منزل دکتر جلال پور بودیم با تعدادی از مهمانان ایشان و پس از آن در جلسه ی شعر و شعر خوانی . از دشتستان ، من و استاد کمالی شعر خواندیم  . علی اسپرغم ، حسین قشقایی و نشمین شمسی زاده کنارم  نشسته بودند . شاعرانی از استان های دیگر و شهرستان های دیگر استان هم بودند . شام به همراه دکتر جلال پور به یکی از رستوران ها رفته و آنگاه عازم برازجان شدیم تا استراحتی کرده و صبح روز بعد به « دژ » برازجان برویم و نمایشگاه کتاب نویسندگان و شاعران دشتستان را ببینیم . من و خانمم با هم بودیم . چند کتاب هم خریدیم . در دقایقی که به صورت ویژه از ما پذیرایی شد ، پیرامون اهمیت چنین نمایشگاهی برای شناساندن فرهنگ دشتستان حرف زدم و کاستی های نمایشگاه را نیز بیان کردم که یکی از آن ها ، نبود کتاب های منوچهر آتشی بود .  شب عید را با دو مراسم  جشن گرفتیم . هم تولد غزل بود و هم تولد بهار . دو مراسم را با هم یکی کردیم و شبی خوش را آفریدیم . روز عید ، اتفاق های مبارک  ، یکی رسیدن کتاب « دشتستان در آینه ی شعر »  و دیگری شرکت در عروسی فرزند عمه زاده ام  جعفر جعفری در بنار در شباهنگام بود  . دیدار ها و تلفن ها و پیام ها و .... نیز کم نبودند . در زیارت نزد خواهر و در بنار نزد برادرم نیز رفته بودم .  دوم فروردین نوبت  بوشهر بود .  از بندرگاه آغاز کردم و خواهرم را دیدم و در بوشهر به منزل حسین باقری رفتم و ناهار در  « سرتل »  منزل حاجی حمیدی ماندم که نیما هم از محل کار خود مستقیما نزدمان آمد . عصر نیما را در بوشهر پیاده کرده و خود عازم برازجان شدیم تا برای فردا آماده شویم . فردا که آمد ، من با علی اسپرغم عازم دورودگاه شدم تا در نهمین مراسم نوروزی در کنار کاخ بردک سیاه شرکت کنیم . مثل هر سال ، سرود ، ترانه ، سخنرانی ، شعر خوانی و شادمانی بود و مثل همیشه ، تمام زحمت ها روی شانه ی ابوذر محتشمی . من نیز شعری خطاب به کاخ تموکن خواندم که شب قبل آن را سروده بودم :

اگر چه نیست تو را فرصت بیان ای کاخ      ز بند بند تو جاری ست داستان ای کاخ

ز داریوش و   خشایار و  اردشیر ، هنوز       به جاست در رگِ هر ذرّه ات نشان ای کاخ

ضمانِ     رونقِ    بازارِ    راهِ    ابریشم        نشانِ    هیبتِ    ایرانِ باستان  ای کاخ ....

چهارم فروردین را به باغ اختصاص دادم . افضل عوضی آمد و سه عدد بوی باقی مانده از نخل های نر را برایم برید و من نیز در هر اصله نخلی ، چهار تار بو گذاشتم و گذشتم . شب پنجم ، چیز دیگری بود که  بسیار عالی گذشت . اختتامیه ی نمایشگاه کتاب نویسندگان و شاعران دشتستان در دژ . عده ای از دوستان را دیدم . سخنرانی های دکتر ماحوزی و دکتر محمد مهدی جعفری اوج زیبایی برنامه بود . دکتر جعفری ضمن سخنانی به بیان خاطرات خود در دژ نیز پرداخت و گفت که وقتی  همراه با مهندس بازرگان ، مهندس سحابی ، مهندس عزت الله سحابی و در مجموع با 18 نفر از هم رزمانمان ما را از زندان قصر به دژ برازجان تبعید کردند ، غروبی  به اینجا رسیدیم و ما را در این قسمت ( اشاره به سمت جنوب ضلع شرقی ) جای دادند . از حزب توده هم آقایان کی منش و عمویی بودند . برای دیگران تبعید ولی برای من تقریب بود . چند ماه بعد ، ساواک وقتی متوجه شد که هر روز خانواده ی من به ملاقاتم می آیند ، مرا به یزد تبعید کردند ..... .  آقای نجف قلی محمودی مجری برنامه بود . او در خلال اجراهایش ،  دو شعر از من نیز خواند و هنگامی که برای گرفتن هدیه ی خود رفتم ، دکتر ماحوزی مرا به سوی خود کشید و با هم روبوسی کردیم و از شعر محلی من تمجید کرد . من نیز با دیگران دست دادم و دست دکتر جعفری را بوسیدم . قاسم شجاعی نیز مثل همیشه مهربانی هایش تمامی نداشت و عکس هایی از من گرفت و شب از طریق واتس آپ برایم ارسال کرد تا خاطرات آن شب همیشه زنده بماند . قاسم را شب بعد نیز دیدم . با خانواده اش . من نیز با فروغ ، غزل ، غزاله و ثنا رفته بودیم . کنسرت شعر محلی . عیدانه . سروش حسن زاده از شعرهای استاد کمالی ، ایرج شمسی زاده ، احمد شمس العلماء و ... خواند . شعر دشتستان من نیز بود . برنامه خیلی زیبا و قوی بود . شش ماه روی آن زحمت کشیده بودند . وقتی کنسرت تمام شد ، نزد نوازندگان و آقای حسن زاده رفتم و سپاس خود را تقدیم آنان کردم و شبی شیرین پر بار را به خاطراتم گره زدم  


 نوشته شده توسط محمد غلامی در سه شنبه 95/1/10 و ساعت 7:26 صبح | نظرات دیگران()
درباره خودم

ادبیات و فرهنگ
محمد غلامی
شعر ، خاطره ، مقاله و...

منوی اصلی