نگار ِ ماه سیمای خوش اندام
گل ِ گلزار ِ باغ ِ دلبری ها
قدت آمیزه ی شیرینی و عشق
رُخـَت الگوی سیمای پری ها
تووقتی درکنارم می نشینی
من آرامم ، ولی آتشفشانم
به پیش ِچشم تو سردم، ولیکن
تب ِگرم ِ هوس در استخوانم
دلم خواهد که دستت را بنوشم
ببوسم عاج ِ نرم گردنت را
به انگشتان بگیرم نرم نرمک
به بازی غنچه ی پیراهنت را
به شیرینی رود تاب و قرارم
بریزد در نفس هایم نفس هات
بگیرم قامتت را تنگ دربر
بنوشم شربت ِ شیرین ِ لب هات
مرا بگذار تا مانند ِ مهتاب
چراغ ِعاشقی را بر فروزم
میان ِکهکشان ِدست هایت
شبانگاهی در آغوشت بسوزم
برازجان - تیر 1390
