ای دل ازپروانه ای کمترمباش

آتش اندرزیر ِ خاکسترمباش

عشق ِ شیرین دردلت پرشورکن

گردِ نیرنگ ازجمالش دورکن

ای دریغا روزگارآمدعجیب

عشق هاآمیخت بارنگِ فریب

سینه ها لبریز ِ بادِ کینه شد

عاشقی هاصحبتی دیرینه شد

عشق هاراباهوس آمیختند

نوش رابانیش درهم ریختند

عشق یعنی آتشی درباغ ِ دل

عشق یعنی سوزشی برداغ ِ دل

عشق یعنی شعله ای درسینه ها

عشق یعنی آتشی درکینه ها

عشق یعنی ناله های نیمه شب

عشق یعنی سوختن ازسوز ِ تب

عشق  فریادِ بلندِ روزگار

عشق یعنی خنده ی سبز ِ بهار

عشق یعنی مشعلی افروختن

عشق یعنی زندگی راسوختن

عشق یعنی مرگ، یعنی التهاب

عشق یعنی عشق، یعنی انقلاب

عشق مجنون وار رسواگشتن است

عاشقی ازدام ِ دنیا رَستن است

ای دل ازدام ِهوس اندیشه کن

عاشقی را،عاشقی راپیشه کن

عشق فریادِ بلندِ سینه باد !

سینه های آتشین بی کینه باد !

شیراز- آذرماه 1372